Archive

Posts Tagged ‘ყლე’

სავსე მაცივრებზე მეოცნებე კაი ტიპები

აგვისტო 5, 2011 10 comments
საკუთარ თავს რომ ვუკვირდები ვხვდები რომ ჩემთვის პრიორიტეტი ჭამაა, გაძღომა. პრინციპში არამარტო ჩემთვის, ყველასთვის. ვმუშაობთ, ვფიქრობთ, ვწერთ, ვხატავთ და ათას ყლეობებს ვაკეთებთ იმის გამო რომ ვჭამოთ, ან რამე ახალი ნივთი ვიყიდოთ. ნუ ჩემს შემთხვევაში მტკივნეული იმიტომაა ეს ყველაფერი, რომ ჭამას ქალებზე წინ ვაყენებ. ჰო, აი, მაგალითად, მალე (იმედია) გადავალ ჩემს ახალ სახლში, რომელსაც რემონტიღა დარჩა და ეგაა. და პირველი რასაც ვფიქრობ და მახსენდება, ეს არის სავსე მაცივარი – რომელიც ყოველთვის სავსე იქნება, იმიტომ რომ ჩემთან ერთად არ იცხოვრებენ ჩემი 3 ძმა და დედ-მამა. შესაბამისად, აღარ მომიწევს ხოლმე საღამოს წუწუნი, რომ ჩემთვის საჭმელი არ დატოვეს. ან ვფიქრობ იმაზე, როგორ გადმოვწერ ათას ყლეობა კულინარიულ წიგნებს ტორენტებიდან და როგორ ჩავატარებ ექპერიმენტებს. ამ ოცნებებში გართულს მავიწყდება, რომ ცარიელ ბაითში ნაშასაც ავიყვან, მაგრამ ბოლოს და ბოლოს ვის უნდა ნაშა მშიერზე, ან კიდევ ნაშა რომელიც საჭმელს შეუჭამს. მოკლედ, “ჭამე იმიტომ რომ იცხოვრო და არ იცხოვრო იმიტომ რომ ჭამო” – ჩემზე არ ვრცელდება და საერთოდ მაგარი ხალტურა გამონათქვამია მე თუ მკითხავთ. ვისია არ მახსოვს. მგონი ვოლტერის ან მოლიერის, არ ვიცი. ისე, როცა ჭკვიანად გინდა თავის გასაღება და რამე ფრაზას წამოისვრი, რომლის ავტორიც არ იცი თავისულად შეგიძლია დაასკვნა, რომ ეს ფრაზა “მგონი, ვოლტერისაა.” ჯერ ერთი ეს ხაზს უსვამს იმას, რომ ვოლტერი გაგიგია; მეორეც დიდი შანსია რომ ვოლტერს სხვა ჭკვიანურ ყლეობებთან ერთად ეგეც ეთქვა; მერე იქ კარგი სიტუაციის აწყობა შეიძლება, ვინმეს აუცილებლად ეცოდინება ამ ფრაზის ავტორი და ის კრძალვით შემოგბედავს, რომ შეცდი, ავტორს გეტყვის და იქ ნამდვილი ინტელექტის ზეიმი გაიმართება. იმის ნუ შეგეშინდება, რომ ვოლტერზე დაგიწყებენ საუბარს, როგორც წესი ვოლტერი არავის აქვს წაკითხული. ხოლო ვისაც წაკითხული აქვს ისინი, როგორც წესი, მაგარი ყლეები არიან და ადვილად დაჩაგრავთ საუბარში. საერთოდ ვოლტერის ცოდნა ერთ-ერთი ფილტრი უნდა იყოს ჩემი აზრით. აი, მაგალითად: გვყავს 10 ადამიანი და გვინდა ყლეები გავცხრილოთ.
ვიწყებთ მარტივი შეკითხვით: ჰომოფობი ხართ? (ჩემთვის ეს არის პრიორიტეტი), ვინც ამბობს კის ის ვარდება – ანუ პირველი ხარისხის ყლეა.
მეორე შეკითხვა: თქვენს შორის რომელია ქსენოფობი? – გაგიკვირდებათ და არაჰომოფობი ქსენოფობებიც არსებობენ. ასეთები კი, მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ეტაპი გადალახეს, მაინც იმ პირველი ხარისხის ყლეებზე უფრო ყლეები არიან. დაახლოებით ისეთი ამაზრზენნი, როგორებიც ჰომოფობი ქალები არიან. თქვენი არ ვიცი და მე ვერ ვიტან ჰომოფობ და ზოგადად სიძულვილით სავსე ქალებს. სექსისტი ვარ? შეიძლება.
შემდეგ მოდის მსგავსი ტიპის ზოგადსაკაცობრიო კითხვები და როდესაც ვრჩებით 2 კაცის ამარა, ვსვამთ სასიცოცხლო შეკითხვას: ვოლტერი წაკითხული გაქვთ? და ის ვინც ამბობს, რომ კი, ავტომატურად ენიჭება ყლის სტატუსი. დამერწმუნეთ, დამსახურებულად.
აი აქ, გახარებულები, ბედნიერები და აღტყინებულები ვუყურებთ იმ ერთად ერთს რომელმაც ყველა დაბრკოლება გადალახა. მაგრამ მოგეხსენებათ სამყარო იდეალური არ არის… ბოლო მომენტში ირკვევა, რომ 14 წლის ასაკში, ამ ჩვენს გმირს, მაშინ როდესაც ნძრევა უნდა აღმოეჩინა და იმდენჯერ დაენძრია, რომ რაღაც მომენტში შეშინებოდა – სპერმა არ გამომელიოს და უშვილოდ არ დავრჩეო, სწორედ მაშინ, მარსელ პრუსტის მთელი შემოქმედება გადაიკითხა. არც ტომ სოიერი, არც უთავო მხედარი (რომელიც ჩემი აზრით ყველაზე ყლე მწერლის ყველაზე ყლე ნაწარმოებია) და არც კაპიტან გრანტის შვილები – არამედ მარსელ პრუსტის რაღაც ყლეობა. ამ იმედგაცრუებაზე საშინელი და ამაზრზენი, მხოლოდ ის ორი გოგოა, რომელიც მარშუტკაში სემიჩკის კნატუნით ამოდის, ყარს მოხალული მზესუმზირის სუნად და დაჯდომისასაც არ ეშვება ჭამას, ხოლო ნაჭუჭებს ისევ “კულიოკში” ყრის.
აი, სწორედ ამ მომენტში ხვდები, რომ ყველაზე კაი ტიპები ცარიელ ბაითში მდგარ სავსე მაცივარზე მეოცნებეები ვართ.
და საერთოდ ყველას დედა მოვტყან!
Advertisements

დეპრესია როგორც ნარკოტიკი (ნაწ. IV)

ივნისი 11, 2011 10 comments

ჩემი ყველაზე დიდი ნაკლი ისაა, რომ ძალიან ბევრს ვფიქრობ. არ შემიძლია ვიყო სპონტანური და წავიდე სისულელეზე – იმიტომ რომ იმიჯი, რომელიც არ მაქვს, შეიძლება 0-დან მინუსებში წავიდეს. თუმცა, თუ ჩემს მეგობარს დავუჯერებ, ჯობია ქალები უარყოფიდათ გიცნობდნენ ვიდრე საერთოდ არ სმენოდეთ შენ შენსახებ. ამ შემთხვევაში უფრო მეტი შანსი გაქვსო, მიმტკიცებს ის. ალბათ მართალია… ნუ, უჩინარი ადამიანების შემჩნევა, ლოგიკურად შეუძლებელია.

რამდენიმენ თვის წინ ერთი გოგო მომეწონა, ძალიან მომეწონა… ვიპოვე Facebook-ზე და ფრენდ რიქუესტიც გავუგზავნე – დამიიგნორა. 2 თვე მოვანდომე მეორე რიქუესთის გაგზავნას, თანაც მინი ახსნაც დავუწერე – დამამატა. 6 თვე მოვანდომე მესიჯის მიწერას, 6 თვის განმავლობაში ვფიქრობდი რა მიმეწერა.

წაიკითხე მეტი…

ქალაქში ყლეა

იანვარი 28, 2009 10 comments

jelly-dildo-suctionიყო და არა იყო რა, იყო ერთი ყლე, დიდი და განსაკუთრებული არაფერი ერთი ჩვეულებრივი ყლე იყო, გერმანულ პორნოებში რომ გინახავთ დაახლოებით ეგეთი. დადიოდა ეს საცოდავი ქუჩაში და ყველა მას უყურებდა, ძალიან რცხვენიდა, ვერ ხვდებოდა რატომ უყუებდნენ, გაივლიდა გამოივლიდა მანქანის სარკეში ჩაიხედებოდა ყველაფერი რიგზე იყო ჩუჩა აჩეჩილი არ ქონდა და თავზე მური არ ესვა, მოკლედ ძალიან წუხდა, მაგრამ ვერაფრით ვერ ხსნიდა მისდამი ასეთ დიდ ყურადღებას.
ერთხელაც ჩვენი ყლე, შუა ქუჩაში დადგა და ტირილი დაიწყო, მის გარჩემო ხალხი მოგროვდა ყველას აინტერესებდა ეს უნიკალური არსება რატომ ტიროდა, მაგრამ კითხვას ვერავი ბედავდა. ერთმა ხუმარამ წამოიყვირა: „წავედით ხალხნო, გავეცალოთ სანამ ტირილი სიბრაზეში გადაუვიდა და დაგვტყნა ყველაო“.
ხალხი უმალ დაიშალა, მაგრამ მხოლოდ ორი ადამიანი დარჩა, ისინი იდგნენ და უყურებდნენ საცოდავ ყლეს, ბოლოს ერთმა შებედა:
– რატომ ტირიხარ?
– იმიტომ რომ ყლე ვარ – აქვითინდა ყლე.
– გინდა ვიძმაკაცოთ?
– ხო მაგრამ მე ხო ყლე ვარ
– არაუშავს ჩვენც ყლეები ვართ, არა გარეგნულათ კი არა მენტალურად, ვსმილე სკოლაში ჩაგვაყლევს, არაკაი ბიჭები ვართ და ჩვენთვის უკვე მნიშვნელობა არ აქვს, მაინც არავინ გვიძმაკაცებს, შენთან კიდე კარგად ვიქნებით, შენ ყლე იქნები ჩვენ ჩავიკუზებით ხოლმე და ყვერები, ჰა გინდა?
– მაყლევებთ, თუ მართლა გინდათ?
– მართლა მართლა.

იმ დღის შემდე ყლეს აღარ უტირია, მისი ძმობილი ყვერები სულ თან დაყვებოდნენ, თანაც ძველი ბიჭები აღარ სცემდნენ ყლე–ყვერზე ხელის დადება არავის უნდოდა.

%d bloggers like this: