Archive

Posts Tagged ‘სექსი’

დეპრესია როგორც ნარკოტიკი (ნაწ. III )

ივნისი 10, 2011 11 comments

ის ვინც ამობობს, რომ გარეგნობას მნიშვნელობა არ აქვს, ან ფარისეველია ან ხელმოცარული – ისეთივე როგორც მე. თუმცა, მე უნიკალური პიროვნება ვარ და შესაბამისად ჩემი loser-ობაც უნიკალურია. მაგალითად, მე ვიცი რამდენიმე გოგო რომელსაც ძალიან მოვწონვარ, მაგრამ მე ისინი არ მომწონს – არც გარეგნობით, არც პიროვნულად და არც სხვა რაიმე ფაქტორის გამო. ჰოდა, იმის გამო რომ ვინმეს, როგორც იქნა, მოვეწონე, მათთან საქმეს არ დავიჭერ. მე მევასება ლამაზი გოგონები, ან cute-ს რომ იტყვიან ისეთები, ჭკვიანები, ადეკვატურები და მოკლედ, “რაც კარგია იმას ვუსმენ.”
ძალიან მიკვირს როცა სიმპატიურ ბიჭებს შეუხედავ გოგონებთან ვხედავ. ჩემნაირ ტიპებს ხშირად ჰყავთ შეუხედავი ნაშები, იშვიათად მაგრამ არსებობენ ისეთები, რომლებსაც ძალიან მაგარ ნაშები ჰყავთ დათრეულები. მეც მინდა რომ ამ იშვიათ ტიპებს მივეკუთვნებოდე. საერთოდ, ვფიქრობ რომ ეს “იშვიათობა” იმის გამოა, რომ ჩემნაირი ტიპები უბრალოდ ნებდებიან. 40 წლის მე, რომელსაც ოჯახი არ ჰყავს და არც არავინ მეგობრების გარდა, უფრო კარგი ტიპია, ვიდრე რომელიმე მახინჯის შედარებით სიმპატიური ქმარი. ან ყველაფერი, ან არაფერი – აი ძირითადი პრინციპი. სულაც არ არის ისეთი პარადოქსალური როგორ სჩანს, უბრალოდ ჯერ “არაფერის” სტადიაში ვარ.
ჩემი კომპლექსების ძირითადი ნაწილი გამოწვეულია იმით, რომ სექსში ძალიან გამოუცდელი ვარ. ამიტომ მაგარ ნაშებზე ჩალიჩის მეშინია. არის ერთი-ორი მაგარი ნაშა, რომლის შებმაც შეიძლება, თან ვიცი რომ ვევასები. მაგრამ მეშინია იმის, რომ სექსით უკმაყოფილოები დარჩებიან და ვერ შევინარჩუნებ. რა უნდა ვქნა საამისოდ? ან უნდა დავტყნა ისინი ვინც მეძლევიან, მაგრამ მე მკიდიან – შესაბამისად მკიდია რას იფიქრებენ ჩემზე და ისინი მხოლოდ ხორცებად გამოვიყენო ან ვიარო ბოზებში.
აქ რამდენიმე პრობლემაა:
1. მე კაი ტიპი ვარ – მართალია, ჩემი ყოფლი შეყვარებული და მისი მეგობრები ფიქრობენ რომ ყლე ვარ, მაგრამ სინამდვილეში კაი ტიპი ვარ. შესაბამისად, არ მინდა ის გოგონები რაღაც ტრენაჟორებად გამოვიყენო, გულში იმედი ჩავუდო და ბოლოს, კარგად დაკაჩავებული ოლიპმიადაზე გავიდე.
2. არ მივეკუთნები იმ მამაკაცების რიცხვს, რომელსაც ნებისმიერ სულიერზე უდგება. ვერ წარმომიდგენია როგორ შეიძლება მივეალერსო ქალს, რომელიც არ მევასება და არ აღმაგზნებს. აიყენე და შეყავი კიდე არ მევასება მე. ბარემ დავანძრევ – რასაც ვაკეთებ კიდეც.
3. ბოზები – ნუ ეს ყველაზე კარგი გამოსავალია, მაგრამ აქ ზედა, მეორე ფაქტორი მოქმედებს. თუმცა, მაგარი ნაშების გამო მსხვერპლზე წასვლა ნამდვილად ღირს.

წაიკითხე მეტი…

Advertisements

კაცი, რომელსაც ასექსუალური ხალხი ძლიერ არ უყვარდა (ვარიაცია გურამ დოჩანაშვილის ნოველაზე)

მე და ჩემი შეყვარებული ფოტო სტუდიაში შევედით. ჩემმა სატრფომ ამოიჩემა, ”ჩვენი შეყვარებულობის 3 წლისთავიაო და სურათები გადავიღოთო.” მის ერთ-ერთ დაქალს გაუდუღია ამ სტუდიაში სურათები, ამას მოეწონა და ჩვენც წამოვედით. სხვა რა გზა მქონდა, დავყევი ჩემი მომავალი მეუღლის ნებას. კომპრომისი კომპრომისის წილ – აბა ის რომ ბოზებში მიშვებდა ხოლმე?! – აი სწორედ ასე წამომაძახა როცა წუწუნი მოვრთე მის ახალ აკვიატებაზე.

სტუდიის შესასვლელთან ვიღაც ლიბერალური გარეგნობის ბიჭი იდგა. ლიბერალური გარეგნობა დაახლოებით ასეთია – ოდნავ გრძელი თმები, 3-4 დღის გაუპარსავი წვერი, კისერზე კაშნი – ტექსასელი შარახვეტიასავით შემოხვეული, სიგარეტი პირში და ინტელექტუალური გამოხედვა.
– აქეთ მობრძანდით, თქვენ სურათის გადაღება გინდათ? რისთვის? მოდელი ხართ, პორტფოლიო გინდათ თუ შეყვარებულს გინდათ მისცეთ? – ბოლო სიტყვაზე ჩემი სატრფო ოდნავ შეკრთა.
– არა, ჩვენ უბრალოდ გვინდა კარგი სურათების გადაღება, საოჯახო ალბომისთვის.
– ახალდაქორინებულები ხართ?
– არა, მაგრამ ვაპირებთ, ჯერ მხოლოდ შეყვარებულები გვქვია.
– ძალიან კარგი, ბატონი უოლეს კემბრიჯი მალე გათავისულდება.
– ინგლისელია?
– არა, ქართველია. უბრალოდ ”მამაცი გული” უყვარს ძალიან და მთელი ცხოვრება კემბრიჯში სწავლაზე ოცნებობდა, ჰოდა, ფსევდონიმად ამ ორის კომბინაცია აიღო. ხომ იცით в наши дни без псевдонима некуда, განსაკუთრებით ფოტოგრაფიაში. მოკლედ, მობრძანდით აქეთ და დაელოდეთ. ყავა მიირთვით.

***

რამდენიმე წუთში ბატონი უოლესი გათავისუფლდა.
– აი ეს ჩემი მეილის მისამართია, ამაზე გამომიგზავნე ცარიელი წერილი, რომ შენი მეილი დაფიქსირდეს და 3-4 დღეში გადმოგიზავნი ამ სურათებს უკან. ამოარჩიე და მერე დავბეჭდოთ. კარგი აბა. ნახვამდის. კლინტ! ჰეი კლინტ სად ხარ? – ალბათ თავის ლიბერალ ასისტენტს დაუძახა. კლინტიც მალევე გამოეხმაურა მის ძახილს და მიუახლოვდა.
– აბა რა ხდება ჩემო ბიჭო, არის კიდე ვინმე?
– კი, აგერ გველოდება წყვილი. მოვალი მეუღლეები არიან და მომავალი საოჯახო ალბომისთვის უნდათ სურათის გადაღება.
– ძალიან კარგი, დაუძახე.

***

– მობრძანდით. თქვენ როგორ გნებავთ? თემატური ფოტოები – ვთქვათ კინოფილმების, ლიტერატურული და ა.შ. გმირების როლში, თუ ჩვეულებრივი ან იქნება ცოტა ეროტიულიც? – ცბიერად ჩაიღიმა კემბრიჯმა. – ვგიჟდები წყვილების გადაღებაზე! ისინი ისეთი ფანტასტიური მასალები არიან. ისეთი თამამები. თქვენც თამამები ხართ ალბათ არა? კამერის ხომ არ გეშინიათ?
– არა იცით ჩვენ კლასიკური პორტრეტები გვინდა, მე და ჩემს შეყვარებულს ერტოიული და რაღაც არაქართული სურათები არ გვინდა. კარგი იქნება თუ ქართული ფილმებიდან ავიღებთ.
– და ეროტიული რატომ არ გინდათ? რა არის ამაში ცუდი. თუკი ორ ადამიანს ერთმანეთ უყვარს. არა?
– ჯერ მაგის დრო არ მოსულა იცით… – დაიმორცხვა ჩემმა შეყვარებულმა.
– ანუ თქვენ ქალიშვილი ხართ?
– დიახ!
– მომილოცავს! – გულწრფელი ღიმილით მიიჭრა კემბრიჯი ჩემს საცოლესთან და ხელზე ნაზად ეამბორა.
– რას მილოცავთ?
– თქვენ წინ პირველი სექსის სიამოვნება გელით! დამერწმუნეთ ამას არაფერი სჯობს. აი, თქვენ ახალგაზრდავ? – მე მომიბრუნდა – თქვენთან როგორ არის საქმე?
– რა ვიცი, ხანდახან მიშვებს ხოლმე ბოზებში. – ჩუმად ჩავილაპარაკე!
– თქვენთვისაც მომილოცავს! – მარდად და ძლიერად ჩამომართვა ხელი.
– რას მილოცავთ?
– თქვენ წინ გელით ქალთან სექსის სიამოვნება, აბა ბოზთან სექსი ისეთივეა როგორიც ვთქვათ დაკლული ძროხის ბეჭთან ან ბარკალთან. აჰა, მოკლედ ქართული ფილმები თუ გვინდა, გოგია კენკიშვილის და ეთერის როლი უნდა გამოვრიცხოთ, არც ბეჩუნი პერტია და დათა თუთაშხია გამოგვადგებიან. ”ჭრიჭინაზე” რას იტყვით? ხომ კარგია? ”თოჯინები იცინიანზე?” ოღონდ ამ შემთხვევაში თქვენ ქალიშვილო, ცოტა ულვაშის მიწეპება დაგჭირდებათ. დანარჩენს მერე მოვიფიქრებთ აბა დავიწყეთ.  თამამად! თამამად! აი თქვენ ახალგაზრდავ დაჯექით მაგ მართკუთხედზე, თქვენ გოგონა ჩაუჯექით მას კალთაში. წარმოიდგინეთ, რომ ალექსანდროვის ბაღში სხედხართ და საზასაოდ ემზადებით, უკან გადავარდით… არა! არა! აზრობრივად! ბანალურია! უფრო ცეცხლოვანი გვინდა. აი, მარჯვენა ხელი მკერდზე დაადეთ თქვენს სატრფოს.
– რას კადრულობთ ბატონო უოლეს?
– რაშია საქმე? ნუთუ თქვენ ძუძუზეც არ მოგიკიდათ ხელი მისთვის – ბრაზით შემომხედა.
– არა! იცით არ მაკიდინებს!
– დალახვროს ეშმაკმა! რა არის ეს? გოგონა! მე გულწრფელად გილოცავთ! თქვენ წინ ძუძუზე ხელის პირველად დადების სიამოვნება გელით! მერედა როგორ აგიჩქროლდებათ გული, კერტები აგეწეწებათ! სხეულში სითბო ჩაგეღვრებათ. კარგით, კარგით გავაგრძელოთ! აი თქვენ, მაშინ კაბის ქვეშ შეუცურეთ ხელი და თეძოებზე მოეფერეთ. როგორ?! არც ეს გაგიკეთებიათ ოდესმე? გადასარევია პირდაპირ! ასეთ ხალხს თუკი შევხვდებოდი აღარც მეგონა. კლინტ, ბევრია ასეთი ხალხი.
– სავსეა ბატონო კემბრიჯ.
– რა საოცარია! კარგით! მაშინ რა ვქნათ… ქორწილის მერე რომ მოხვიდეთ? თუმცა ეგ როდის იქნება თქვენც არ იცით. კარგი… მაშინ პლატონური სურათები რომ გადავიღოთ? აი სკაიპში ისაუბრეთ და სკრინშოტებს გადავიღებ, მერე დავამუშავებ – არა? ცალ-ცალკე რომ გადავიღოთ და მერე ფოტოშოპში შეგაერთოთ – ცხადია უმწიკვლოდ?  არა! ეს საოცრებაა კლინტ!
– ძალიან დიდი ბოდიში, მაგრამ ეს საოცრება კი არა ეს გარყვნილებაა! თქვენი ვნებები და ფანტაზიები თქვენთვის შეინახეთ ბატონო კემბრიჯ. ეს ამაზრზენია! – გაცხარდა ჩემი საცოლე.
– კლინტ ეს რა მისალოცი ყოფილა კაცო, გადავირიე პირდაპირ. აი, ჩემი ნება რომ იყოს ყველა თქვენნაირ წყვილს მოვათავსებდი სექს-კარცერებში. დავავლებდი ხელს სხვადასხვა ბაღებსა და სკვერებში მოსაზავე წყვილებს და შევყრიდი სულ ყველას იქ. კარცერში იდგებოდა დიდი და ლამაზი ტახტი, დიდი პლაზმური ტელევიზორი, თაროებზე პორნოგრაფიული ფილმების დისკები. თუ თვითონ არ ჩართავდნენ, ძალით ჩავურთავდით იმ ტელევიზორს დისტანციური მართვით და შესაბამისი ტექნიკური საშუალებებით სხვადასხვა პონრო ფილმებს გავუშვებდით. ჭერზე კამასუტრას პოზები იქნებოდა მიხატული. სანამ ალერსს და ნორმალურ სექსს არ ისწავლიდნენ მანამდე არ გამოვუშვებდი! დიახ!
– რა ალერსი, რის ალერსი! სქესობრივი აქტი მხოლოდ გამრავლებისთვისაა საჭირო! სხვა დანარჩენი უკვე გარყვნილებაა. – განრისხებულმა მიუგო ჩემმა მომავალმა მეუღლემ.
– ეს რა თქვა ღმერთო! ეს რა საშინელება თქვა! თქვენ ცხოველი ხართ! დიახ! თქვენ იმის ღირსი ხართ ვეგეტატიურად გამრავლდეთ როგორც საზამთრო ან სოკო! ან დამტვერვით – როგორც ყვავილები! წადით! ძალინ გთხოვთ დატოვეთ აქაურობა, აღარ მინდა თქვენი ცქერა! კლინტ, დღევანდელი ფოტო სესიები გააუქმე, შოკირებული ვარ და ვერაფერს გადავიღებ ჩემი ამბავი რომ ვიცი! ჰო და იქნება იზრუნო, რომ ჩვენს სტუდიაში ამიერიდან ”აპკ-კონტროლი” დაწესდეს – არავითარი ქალიშვილები ჩემი კამერის ობიექტივში, გაითვალიწინე იცოდე! დღეიდან ასე იქნება!

ბანალური რეალობა

2 წლის წინ ნინისთვის რომ გეკითხათ, შენი შეყვარებული სხვა ქალთან რომ დაწვეს რა რექაცია გექნებაო, გიპასუხებდათ: ”ქორწინებამდე სექსი ჩემთვის მიუღებელია და აბა რა ქნას ნიკუშამ? რასაც მე ვერ მივცემ ქორწილამდე, სხვისგან აიღოს.” 2 წლის და ასე 50 ბოზის მერე იქორწინეს როგორც იქნა. ნინი როგორ ელოდა პირველ ღამეს, ამის სიტყვებით აღწერა შეუძლებელია. დასთან ერთად ბაზრობაზეც წავიდა ერთი თვით ადრე და ძალიან სექსუალური პენუარიც იყიდა. მთელი ერთი თვე თითებით იწვალა კლიტორი, თან ოცნებობდა როგორ შემოაგლეჯდა ნიკუშა ამ პერანგს.
ქორწილის საღამოს სიძე ძლიერ დათვრა. იმ ღამეს ნინის პენუარში ეძინა.

2 წლის მერე ნინის პენუარი ყუთში აღმოჩნდა ნაფტალინთან ერთად.
ჩვეულებრივი წყვილი იყო, დაახლოებით ისეთი დღემდე რომ ვერ გაურკვევიათ გემანიის დედაქალაქი ბონია თუ ბერლინი. ნიკა მუშაობდა, ოჯახს არჩენდა. ნინი დიასახლისი იყო, ნიკას შემოტანილს განაგებდა და ასე ჩვეულებრივად ცხოვრობდნენ. ასეთივე ჩვეულებრივი სექსი ჰქონდათ. დადებდა ლოგინზე ნიკა – ნინის, დაედებოდა ზემოდან და 2 წუთში ამთავდებდა ყველაფერს. ასეთ კაცებს ეძახდნენ ჩვენში გამოცდილებს. 12 წლისას ბიძამ წაიყვანა საუნაში (ისევე როგორც ყველა სხვა, გამონაკლისის შემთხვევაში მამებს მიჰყავდათ ხოლმე, უფრო დიდი გამონაკლისის დროს უფროს ძმას, იმაზე უფრო დიდი გამონაკლისას ძმაკაცებთან ერთად მიდიოდნენ და ერთეულები წვებოდნენ მხოლოდ საყვარელ ან მოწონებულ ქალთან უფულოდ, წყანარად და უბიძ-მამა-ძმაკაცოდ). ჭუჭყიან კაფელზე გატანტლდა და სამიზნე ხვრელს მიუახლოვდა. არადა ჯერ 12 წლის იყო, გვარიანად დანძრევაც ვერ მოესწრო ცხოვრებაში. მივიდა, შეყო, იბანავა – გამარჯვების ახალი ფორმულა. ვალმოხდილმა ბიძამ სახლში დატოვა. მთელი ამ ექსპანსიების პერიოდში მხოლოდ სამი პოზა ქონდა ნასწავლი, თვითონ ზემოდათ, ”რაკამ” და თვითონ ქვემოდან. ცოლთან ყველაზე ხშირად პირველს იყენებდა, მეორეს ვერ აკადრებდა და მესამეს – მხოლოდ დაბადების დღეზე.

დღეს რომ ნინისთვის გეკითხათ: ”რას ფიქრობ იმაზე, რომ შენი ქმარი ქალებში დადისო?” გიპასუხებდათ: ”კაცია და გაივლისო.” ნიკა კაცია – ცოლს არ ტყნავს… ხშირად.

კატეგორიები:მარაზმები, Front ტეგები:, ,

ლინგვისტიკა

იანვარი 28, 2009 17 comments

მე მოგივყებით ამბავს ქალისა რომელსაც ძალიან უყვარდა როცა მას კუნილინგუსს უკეთებდნენ, მაგრამ მას ყავდა ქმარი რომელსაც თავის ღირსება არ აძლევდა უფლებას მსგავსი – არაქართული საქმით დაკავებულიყო მე–უღლე–სთან. ცოლს ძალიან უნდოდა, მაგრამ ქმრისთვის თხოვნასაც ვერ ბედავდა, იცოდა რა მისი ხასიათის და პატრიოტიზმის ამბავი. ძალიან უბედური ცხოვრება ქონდა ცოლს, მას ძალიან უყვარდა კუნილინგუსი, მიუხედავად იმისა რომ არასოდეს ქონია ბედნიერება გამოეცადა.

ერთდ დღესაც, როდესაც იგი ჩვეულებისამებრ სეირნობდა თბილისის ქუჩებში და კუნილინგუსზე ოცნებობდა, საოცარი ამბავი შეემთხვა. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის წინ მან ერთი ახალგაზრდა შენიშნა, სიმპატიური, სანდომიანი სახის ქართველი მამაკაცი, რომელიც მადიანად ლოკავდა მარწყვის ნაყინს. ქალი ერთბაშად გაშეშდა და მამაკაცს მიაშტერდა, ენის ყოველ მოძრაობაზე სხეულში სითბო ეღვრებოდა. ოცნებებში გართულს სულ დაავიწყდა, რომ ქუჩაში იდგა და ნაზი კრუსუნი ააყოლა ინტელიგენტური შესახედაობის ახალგაზრდის ენის მოძრაობას.

თვალი რომ გაახილა, პირველი, ნაყინის ოსტატურად მლოკავი ახალგაზრდის შეშფოთებული სახე დაინახა, ის ჩამუხლულიყო და სველი ცხვირსახოცით სახეს უზელდა, პატრიოტული გრძნობებით აღსავსე პურიტანი მამაკაცის მეუღლეს.
– ქალბატონო ხომ კარგად ხართ? – მთრთოლვარე ხმით შეჰბედა ახალგაზრდამ.
– გავათავე… – აღმოხდა უმწეო არსებას.
– უკაცრავად თქვენ ალბათ გინდოდათ გეთქვათ, რომ გაითიშეთ?! – შეწუხებული ხმით
შეუსწორა, მთელს უნივერსიტეტში ზრდილობით სახელგანთქმულმა, ახალგაზრდა მეცნიერმა.
– დიახ, დიახ! სწორად მიმიხვდით. – ვნებიანად დაეთანხმა ქალი.
– ნება მიბოძეთ ჩაიზე ან ყავაზე დაგპატიჟოთ, აქვე სადმე ახლოს.
– სიამოვნებით, ოღონდ ერთი პირობით, ვიდრე კარგად არ გავიცნობთ ერთმანეთს ჩემი თანდასწრებით ნაყინს ნუ შეჭამთ. – ქალმა კეკლუცად ჩაიკისკისა და ახალგაზრდა მეცნიერს ვნებიანად გაუღიმა.

ჩაბნელებულ ოთახში, ნაზი ხვნეშა ისმოდა. ქალი მის წინ ჩამუხლულ ახალგაზრდას თმებში ჩასჭიდებოდა და ყოველ ამოხვნეშაზე უნებურად წიწკნიდა, მამაკაცს ძალიან სტკიოდა, მაგრამ მისი სახელგავარდნილი ზრდილობა, უფლებას არ აძლევდა ქალისთვის შენიშვნა მიეცა. ის მორჩილად აგრძელებდა ქალის ოცნების ასრულებას. „აი ასე, როგორც ნაყინს, აი ასე, არ გაჩერდე, გემუდარები,“ ბუტბუტებდა ქალი და სიამოვნების მეცხრე ცაზე დაფრინავდა.

–რას შვებით, თქვენი დედა მოვტყან! – ჩაბნელებულ ოთახში, ნამდვილი ქართველი მამაკაცის მჭექარე ხმა გასიმა, რომელმაც თავისი, კუნილინგუსის მოყვარული, მეუღლის ხვნეშა გადაფარა. ამ ხმის გაგონებაზე ახალგაზრდა, ამჯერად კი უმწეო მეცნიერი წამოხტა და ძალაუნებურად სახელოთი ტუჩები მოიწმინდა.
– რას შვებოდი ბიჭო, ცოლს მიტყნავდი?
– არა ბატონო… როგორ გეკადრებათ, მე… მე მხოლოდ ვულოკავდი. – ენა დაება, ევროპული აზროვნების მქონე ახალგაზრდა მეცნიერს, რომელიც ნერვიულობდა, სახელოთი რომ ტუჩები მოვიწმინდე ამ კაცს უზრდელი არ ვეგონოო.
– ლამარა ვინ არის ეს გამოყლევებული? რა უნდა ამას ჩემს სახლში და რატომ გტყნავდა? – განრისხებულმა შეყვირა ცოლს, რომელიც ჯერ კიდევ ვერ გამოსულიყო ორგაზმის ეიფორიიდან.
– არ მტყნავდა ლექსო, უბრალოდ მილოკავდა – ვნებიანად უპასუხა ქალმა, რომელსაც თავი სიზმარში ეგონა.
– ვინ ხარ შენ? და რას ულოკავდი ამ დედა მოტყნულს?
– მე, იცით მე.. მე უბრალოდ ლინგვისტი ვარ.
– ვინა?
– ენათმეცნიერი. ინგლისურის სპეციალისტი ვარ და ქვემიმართულებით ამერიკანისტიკა მაქვს არჩეული.
– იაღოველი ხარ?
– არა ბატონო, რას ბრძანებთ, მართლმადიდებელი ვარ, უბრალოდ, როგორ გითხრათ, უფრო ლიბერალურ და ევროპული ღირებულებების მქონე ახალგაზრდების შტოს მივეკუთვნები.
– მერე ევროპაში მაგას გასწავლიან, სხივის ცოლები ტყანითო?
– არა ბატონო, ხო მოგახსენეთ უკვე, არ ვუშვებოდი მაგას მე, იცით მაგ სიტყვის გამეორება მაინც მეუხერხულება, ოჯახში ვართ და სულ ხო არ ავიმყრალებ პირს, ისედაც მჟავ… ბოდიში.
– ჰო, ისე შარვალი გაცვია, გამოდის რომ არ ტყნავდი. და რას ულოკავდი ამისთანას ვერ გავიგე, რო ხვნეშოდა ეს ჩემის გადანგრეული, გამომწვარი ქონდა ბაყვები თუ რა რას ულოკავდი?
– არაა… მაგ სიტყვას ვერ ვიტყვი ბატონო, როგორ გეკადრებათ.
– მაჩვენე მაშინ, აი თითი დაადე და მაჩვენე ერთი რას ულოკავდი. აწიე ქალო ფეხები.
– აი, ამას…–მორცხვად მიანიშნა ახალგაზრდა ენათმეცნიერმა.
– მუ…
– შეჩერდით ბატონო! – მკაცრად შეაწყვეტინა ჭაბუსმა. – მაგ სიტყვას ნუ იტყვით! ბოლოს და ბოლოს საკუთარ ოჯახს მაინც ეცით პატივი.
– ჩემი დედა შევეცი გადამრევს ეს ხალხი.
– ბოდიში ბატონო, მაგრამ „ჩემი დედა შევეცი“ არა სწორი ფორმაა, თუ გავშიფრავთ ეგ იმას ნიშნავს რომ თქვენ, დედათქვენი აიღეთ და ვიღაცას მისით ჩაუტარეთ სექსუალური აქტი, ანუ მდაბიურად რომ ვთქვათ ფალოსის ნაცვლად გამოიყენეთ, აი სწორი ფორმა კი არის „ჩემი დედა–ს“ ანუ დედა გადადის მიცემით ბრუნვაში და ვამატებთ „შევეცის,“ შესაბამისად მივიღებთ იმას რასაც თქვენ გულისხმობთ ამ ფრაზით.
– შენ შვილო შიგ ხომ არ გაქვს, ჯიგრულად?
– დარწმუნებით შემიძლია გითხრათ რომ არა… ბატონო.
– რატომ უშვებოდი მაგ საზიზღრობას ჩემს ცოლს, აი ეს მაინტერესებს, რა არის ეს ახალი მოდაა? თუ მაზოხისტი ხარ ვიღაცა ხარ?
– პირველ რიგში მინდა მოგახსენოთ ჩემი ბატონო რომ ეს სულაც არ არის საზიზღრობა, და თუ კეთილს ინებებთ და გასინჯავთ თვითონაც დარწმუნდებით, მეორეც კიდე რომ გაგესინჯათ, მე აქ არ ვიქნებოდი, ანუ თქვენ ცოლს ბოლომდე თქვენ დააკმაყოფილებდით და ჩემი ჩარევა არ იქნებოდა საჭირო, მაგრამ დაბრმავებული და დაყრუებული ბრძანდებით! თქვენ უბიძგეთ თქვენ ცოლს უცხო კაცისთვის მიემართა დახმარებისათვის, დიაღ! დიაღ! დახმარებისათვის, რადგან უმწეო ქალი თითქმის დეპრესიაში იყო ჩავარდნილი. ჯერ ერთი და რა უბედურებაა ეს 3 თვეში ერთხელ სექსი, ცოლია თუ ვინ არის საერთოდ? და მეორეც კეთილი ინებეთ და შეასრულეთ მოვალეობა – ბოლომდე დააკმაყოფილეთ ცოლი! და ნუ მიყურებთ მაგ, ბოდიში მომითხოვია და დაშტერებული თვალებით! სიმართლე მწარეა და უნდა მიიღოთ.
ახლა მე წავალ! და თქვენ გააგრძელეთ ჩემი დაწყებული საქმე.

მას შემდეგ ლამარას და ლექსოს, შესანიშნავი სექსუალური ცხოვრება ქონდათ… თითქმის ყოველდღე, ოთხშაბათისა და პარასკევის გარდა, რა საკვირველია.

First Draft: ჩინელი ქალის ფეხები

იანვარი 28, 2009 3 comments

ვზივარ და ვუყურებ მას, როგორც ტარანტინო – უმა თურმანს. წინ წიგნი უდევს და შიგ თავი აქვს ჩარგული. ყავისფერი სათვალე უკეთია და ეს უფრო მატებს ეშხს. „ოფის პორნოებში“ რომ თაფლისფერ თვალება, ინტელექტუალი ქალები არიან იმათ გავს.
feetთვალს მისი ტერფი მტაცებს. ვუყურებ მის ოდნავ გაჭუჭყიანებულ ქუსლს და ვგრძნობ როგორ მიტანს კანკალი; ის იხრება, თითქოს განგებ, წიგნს თვალს არ აშორებს და ვარდისფერ ფეხისგულებს იზილავს. ო! როგორ მინდა ვიყო ანტუანი, თუნდაც ამის მერე მარსლოსმა ფანჯრიდან მისროლოს. ნაზად ისრისავს ქუსლს და კოჭებს. ვზივარ და ვუყურებ, და მინდა რომ იაპონელი ვიყო, მივიდე მასთან, შემოავტრიალო და ვუთხრა: „მაპატიეთ ყველაფერი რაც კი ჩემმა ქვეყანამ თქვენს ხალხს გაუკეთა,“ შემდეგ დავუჩოქო და მის ფეხის გულებს ტუჩებით ჩავეკონო. ის ფეხს წევს, მარჯვენა ტერფს, მარცხენა მუხლზე იდებს და საჩვენებელი თითით შუა ნაწილს იზილავს, ქუსლიდან – თითებამდე.
მე უკვე ვგრძნობ როგორ ასდის მას ახალი ფეხსაცმლის სუნი, პირში მისი ოდნავ გაჭუჭყიანებული ქუსლის მომწარო გემო მიტრიალებს. ო! როგორ მინდა ის დედოფალი იყოს, მე კი სიკვდილ მისჯილი, ფეხებში ჩავუვარდე და შეწყალება ვთხოვო, თუნდაც ამის მერე დილეგში ამომალპოს ან სულაც მომკლას ყველაზე საზარელი სიკვდილით. ეს პოეზია არაა, არც სიყვარული და არც რომანტიკა, ეს ჩემი ფეტიშისტური ფანტაზიაა. ცივი ოფლი მასხავს, ვცდილობ არ შევიმჩნიო, ჩვენს გარდა ოთახში კიდევ რამდენიმე ადამიანია, ყველას მოვკლავდი მხოლოდ ერთი Foot-job–ის გამო. ვცდილობ წარმოვიდგინო როგორ მეხება მისი ფეხები, მე უკან გადაწოლილი ვარ და ის ნაზად მიკეთებს მასაჟს, მე სიამოვნებისგან მეცხრე ცაზევარ და სულ ყლეზე მკიდია რომ ამ ფეხებით ბავშვების ოთახში უნდა იაროს. საცაა გავათავებ, ამიტომ რეალობას ვუბრუნდები და ისევ მის ტერფებს ვაშტერდები, ტუჩებს ვილოკავ. მისი ფეხებით დაწურულ ღვინოში სულს მივცემ. ო! როგორ მინდა ვიყო კვენტინი, ის კი სელმა, ჩემი ხელით ჩამოვუსხამდი სისხლს ბოლო წვეთამდე.

გრძნობათა იმპერია – იაპონური სექსები

იანვარი 28, 2009 5 comments

მე მინდა ვიდგე კვარცხლბეკზე და იქიდან გიყურებდეთ. მე მინდა ვიყო გამარჯვებული თქვენთან ბრძოლაში.

მე მინდა ვიყო შემოქმედი რომელის შემოქმედებას თქვენ ვერ გაიგებთ, მაგრამ თავს მოიკატუნებთ ერთმანეთის მოსატყუებლად, დაწერთ რეცენზიებს, მისცემთ ინტერვიუებს და წაიკითხავთ ლექცეიებს ჩემი შემოქმედების შესახებ, გამოიყენებთ ყველა სიტყვას რაც იცით ან არ იცით, გაიღიმებთ ნიშნის მოგებით “ მივხვდი.“

მე მინდა მოგცეთ საბაბი თქვენი ინტელექტის გამომჟღავნებისა, მე მინდა ვიყო ცრუ წინასწარმეტყველი რომელიც თქვენ მოგცემთ თაფლს და თქვენ ბუზებივით დაეხვევით მას! თქვენ ჩემი მოცემული თაფლი უფრო ტკბილი მოგეჩვენებათ, ვიდრე ის რაც ჩემამდე მოგცათ ღმერთმა! მე მინდა იყოთ მადლიერი ჩემს მიმართ – რადგან კიდევ ერთხელ დავინახო თუ რა უმადურები ხართ. მე მინდა რომ თქვენ განმიხილოთ და საქებარი სიტყვები არ დაიშუროთ ჩემს მიმართ – რადგან უბრალოდ დავდგე ჩრდილში და დაგცინოთ.

და ბოლოს როდესაც ერთად შეიკრიბებით, მეც მომიწვევთ რადგან პასუხებს ვერ იპოვით, თქვენ დასმულ შეკითხვას ერთი აბსურდული ფრაზით გავცემ პასუხს: „ნუ შემეცით თქვენი ინტელექტით“ – და უბრალოდ გამოვტრიალდები და წამოვალ.

მე მინდა რომ ამ ფრაზის გაგონების შემდეგაც განაგრძოთ ბჭობა და ამ სიტყვებში ფილოსოფია ეძებოთ – მაჩუქეთ კიდევ ერთი მხიარული საღამო

%d bloggers like this: