მთავარი > დეპრესია > დრაკონები და მძინარე მზეთუნახავები

დრაკონები და მძინარე მზეთუნახავები

ეს გოგო არასოდეს მევასებოდა, არც იმას ვიტყვი, რომ არ მევასებოდა – უბრალოდ ინდეფერენტული დამოკიდებულება მქონდა მის მიმართ. თუმცა… რიგ შემთხვევებში ნეგატიური შეფასებები მქონდა ხოლმე.

დღეს იყო “ჩვენთან” ამოსული. მასთან ერთად, საერთო ჯამში, რამდენიმე საათი მაქვს გატარებული – დროის ეს მონაკვეთი საკმარისი აღმოჩნდა იმისთვის, რომ მის მიმართ უნდობლობა გამჩენოდა. ყოველთვის ვთვლიდი, რომ აგრესიული და intimidating პერსონა იყო. რომელსაც დაუმსახურებლად შეეძლო ადამიანისთვის რაღაც ძალიან მწარე ფრაზის სროლა, რომელიც გულს ძალიან ცუდად ხვდება.  ამას ყოველთვის იმას ვაწერდი, რომ დაბალი თვითშეფასება და კომპლექსები ჰქონდა. ამაში უცნაური არაფერია, ნებისმიერ ჩვენგანი ირგებს რაღაც ნიღაბს, რომელიც მისთვის კომფორტულია და რომელიც თავდაცვის მექანიზმად არის ქცეული.

ჩვენი პირველი შეხებაც სწორედ ასე მოხდა. ერთად ვმუშაობდით. ახალი დაწყებული გვოქნდა სამსახური – ყველა თანამშრომელს, და ყველა ერთმანეთის გაცნობაზე ვიყავით ორიენტირებული. რო დავინახე ეგრევე დამევასა, გარეგნობით სწორედ ისეთი გოგო იყო, როგორებიც მე მომწონს, cute. ჰოდა, გადავწყვიტე მასთან კონტაქტის შანსი არ გამემაზა და ყოველთვის როცა მოსაწევად ან ლანჩის ოთახში გადიოდა მეც მივბოდიალდებოდი ხოლმე და ერთ-ორ სიტყვას ვაგდებდი. ერთ-ერთი ასეთი შემთხვევისას ლანჩრუმში ღვინოს ვწუპავდით, ერთ-ერთმა თანამშრომელმა ღვინო დააქცია და “სამზარეულოში შემოსაშვები არ ვარო” მხიარულად თქვა. რამდენიმე წამის შემდეგ მეც იგივე “ინციდენტი” შემემთხვა და მეც იგივე ვთქვი. ამანც არ დააყოვნა და ეგრევე მომაძახა: “შენ სამზარეულოში კი არა ლოგინში შემოსაშვები არ ხარო.” ე.ი. შეუძლებელია სიტყვებით გადმოცემა იმ “დარტყმისა” რაც მე მაშინ მომხვდა. ცხადია, ზრდილობიანად ჩავიღიმე, არ შევიმჩნიე, მაგრამ იმ მომენტში ჩემი ოდნავ წამოწეული თვითშეფასება მომენტალურად გადავიდა მინუსებში.

დღეს ვსაუბრობდით ძალიან მეგობრულად, დაძაბულობის გარეშე და გადავწყვიტე “ტკიბილი მოგონებების” პონტში შემეხსენებინა, როგორ მომარტყა მაშინ სუსტ წერტილში, მარა ბოლოს გადავიფიქრე, პრინციპში კი არ გადავიფიქრე მომენტი გაიქცა და ამ თემაზე საუბარი აღარ იყო აქტუალური. მე დარწმუნებული ვარ, რომ თვითონ არ ეხსომება. ვინ იცის რამდენი ბიჭი გაუმწარებია ასე. მე კიდე ხშირად ვერ ვხვდები, რას მერჩიან ადამიანები, რომლესაც ზოგადად არაფერს ვუშავებ. აი, მესმის რომ ვიღაც გაბღენძილ ტიპს შეიძლება ასე შეუტიო და მიაჩმორო, მაგრამ ჩემნაირებს? რომლებიც არავის არაფერს უშავებენ?

იმ საღამოს სამსახურიდან რომ მოვედი Facebook-ზე დავასტატუსე, საშინელ ხასიათზე ვარ, საშინელი რაღაც მითხრეს დღეს და განადგურებული ვარ-მეთქი. ჩემი უახლოესი მდედრი მეგობარი შემოვიდა სკაიპში და მომიყევიო. მოვუყევი და ძალიან გაეცინა. ყოველთვის მინდოდა რომ მეც ეგეთი ენამოსწრებული ვიყოფილიყავიო. მერე დამამშვიდა, დებილი ხარო, მაგარი ანკესი გადმოუგდია და შენ კიდე მიჩმორდიო.

მერე ვფიქრობდი, რატომ არის “შეტევა” ანკესი და რატომ ითვლება ეს ბიჭის “შებმის” ხერხად. ჰოდა, დღეს ქალურ საუბრებს რომ დავესწარი თითქოს მივხვდი.

მათ უნდათ, რომ ჩვენ ძლიერები ვიყოთ. გავუძლოთ მათ შემოტევებს და მათი დემონები და დრაკონები დავამარცხოთ, შევიჭრათ კოშკებში და მიძინებული მზეთუნახავები გამოვაღვიძოთ.

მათ უნდათ, რომ ჩვენ მამაცები ვიყოთ და ბოლოს და ბოლოს დავრწმუნდეთ საკუთარ თავში, რომ ჩვენ მათ ღირსები ვართ და ის რომ მათ ჩვენ აგვირჩიეს ამისი არ უნდა გვეშინოდეს. არ უყვართ ისეთი მამაკაცები, რომლებსაც მათი დაკარგვის ეშინიათ – მათ ის მამაკაცები უყვართ, რომლებსაც ბოლომდე ეყოლებათ გვერდით და იამაყებენ მათი სილამაზით, სიძლიერით, განსაკუთრებულობით, ნიჭიერებით, ჭკუით და ყველა იმ სიკეთით რაც მათ აქვთ.

არ უყვართ პრინცესებს ბაყაყად ქცეული პრინცები, რომლებსაც გასათავისუფლებლად დაყვავება, მოფერება და კოცნა სჭირდებათ.

ისინი სწორედ ასეთ პრინცებს ელოდებიან და არა ვიღაც ოქროსფერთმიან ყლეებს, რომლებმაც ცხენზე ჯდომა მამიკოს ტრაკით ისწავლეს.

Advertisements
  1. აგვისტო 2, 2011, 11:20 PM

    უი ახლა ვნახე ეს პოსტი ))
    ხო, ნაწილობრივ მართალი ხარ, მარა ყოველთვის ეგრე არ არის. ანუ ეგეც არის და კიდევ სხვა ფაქტორები. ტო ესტ ძალიან ბევრი სხვა ფაქტორია
    და ძალიან ბევრი გამოვა ახლა რომ დავწერო და მეზარება ამ ცხელ კლავიატურაზე წერა

  2. აგვისტო 24, 2011, 4:17 PM

    ალელუია…: ) როგორც იქნა ერთი მამრი მაინც მიხვდა თავის დანიშნულებას….:))))))

  1. No trackbacks yet.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: